Op de camping lalalalala

Dit zingen mijn dochters bijna ieder weekend als wij de afslag Warmond nemen op de snelweg. 

En ook eindelijk wordt het gezellig met andere kindjes. Ze zijn maanden lang met mama of met papa geweest toen er nog niets te beleven viel. Ze vonden er toen ook niks aan. Papa vaak met opa en 2 ooms die maar bezig waren. Mama die maar met een duimstok liep om alles weer eens op te meten. En dan was het er ook nog koud. Maar dit afzien heeft wel iets opgeleverd.

Ik was zelf een aantal weken niet geweest. Ik was even helemaal stil (dit is vrij bijzonder in mijn geval). Er moet nog zoveel gebeuren. De heg moet gaan groeien, bestrating nog worden afgemaakt, verder de tuin beplanten, grote buitentafel maken, afwerken van de onderkant van het chalet (ja sorry ik vind het echt geen caravan meer), ect.

Ja ook aan de binnenkant moet er nog het een en ander worden gedaan. Stopcontacten zijn inmiddels geplaats. De vloer wordt in dezer dagen geleverd. Ja ja en dan het inrichten beginnen. Zoals je kunt zien kon ik het niet laten om alvast iets in het raamkozijn te zetten. Maurice stond al hoofdschuddend te lachen: "Je kan het niet laten".  Nog even wachten en dan gaat mijn werk beginnen. Ik hou jullie op de hoogte.

Liefs Suzanne

Mijn lieve vriend.......

Ik heb volgens mij de liefste en stoerste man van de wereld. In zijn weinige vrije tijd is hij een chalet voor ons aan het bouwen. Ik ga er dit weekend (na een aantal weken) weer eens kijken en ben zo benieuwd. En van de week kwam hij thuis met een kadootjes. Deze etagère.

Helemaal niet brocant maar gewoon van de karwei. Maar kan mij niet veel schelen ik vind hem zo leuk.

Ik heb hem met eitjes, veertjes, kaarsje, stukje kant en een label met kroontje gevuld. Een roosje in eierdop, vogeltje en kaartjes met een kleedje op de salontafel.

En s'avonds met het kaarsje aan en natuurlijk toch weer veranderd. Ik kan het niet laten.

Is hij niet geweldig? Nee nu bedoel ik niet de etagère. Maar mijn vriend.

liefs

Suzanne

Weer een beetje tot leven....

Na bijna 2 weken ben ik eindelijk weer een beetje op de been. Heerlijk als je weer een beetje kan rommelen in huis. Alles weer aan kan en gezellig een bloemtje in huis.

Lekker simpel......bloesemtakken met witte tulpen. Dit samen in een kan. Deze kocht ik jaren geleden bij de Blokker. Toen zat er nog papier met roosje op. Erg leuk maar na een tijdje ging dit vervelend dus heb ik het papier eraf gehaald.

Om het leuk af te maken een hartje van kraaltjes, kantje en label. Het label komt van La Belle Brocante.

Hier wordt ik nou vrolijk van.

Veel liefs

Suzanne

PS Leuk om te zien dat ook het aantal volgers wat meer is geworden. Welkom!!! 

Nog snel even.......

Ik zit al bijna 10 weken te wachten op een operatie. Deze gaat morgen plaatsvinden. Ja en dan lijkt de dag te kort. Want dan moet er ineens van alles. Opruimen, administratie bijwerken, schoonmaken, wassen, tas inpakken, ect. En natuurlijk ook nog even het huis gezellig maken.

Hier en daar een beetje lente in huis......

Daar hoort natuurlijk ook een eitje bij. Nou ja eigenlijk meerdere eitjes.

Ik heb ook maar een beetje zomer voor het raam gezet. Een prachtige roze hortensia.

Nu maar hopen dat ik snel weer thuis ben. Een fijne week verder en tot snel.

groetjes

Suzanne

Kleine paspopje

Ik heb een aantal jaren geleden op de rommelmarkt dit kleine paspopje gekocht. Ze was groen en ik heb haar wit geverfd. Ze staat al een poosje in de vensterbank.

Ik vond haar al een poosje een beetje kaal. Dus heb ik haar vandaag maar een beetje verder  "opgeleukt".

Het hartje van belletjes heb ik vorige week via MP gekocht.

Ze ziet er gelijk iets gezelliger uit. Ik hoop dat ze blij mee is.

Muziek in de tuin

Ik woon in de binnenstad dus een grote tuin hebben wij niet. Het is een klein binnenplaatsje waar het al snel warm is. Dus kunnen we in het voorjaar al snel buiten lunchen of kopje thee drinken. Vandaag heb ik een start gemaakt met opruimen en een beetje opfleuren.

Ik ben niet zo van de viooltjes maar deze vond ik wel erg gezellig om mee te beginnen.

Als je goed kijkt zijn het net kleine kunstwerkjes.

Ook had ik nog witte druifjes staan. Die zijn nu op het mooist.

Ik ben nog veel meer ideetjes voor ons tuintje maar nog geen tijd. Maar het begin is er.



Zeepjes

Mijn oudste dochter, Nikki, wordt alweer 8 jaar volgende week. Ze wordt zo groot. Niet in lengte (al jaren de kleinste van de klas) maar in haar doen en laten. Net als haar moeder moet altijd alles "leuk" staan. Niet alleen kleding maar ook in huis. Vroeger liep ze al met een schoonmaakdoekje achter mij aan om alles net weer even anders neer te zetten. We hebben dan ook de afspraak gemaakt dat Nikki mag bepalen hoe alles in haar kamer staat en mama in de rest van het huis. Dat is soms erg moeilijk. Ik  moet vaak uitleggen waarom ik die spullen, op die manier, op dat kastje heb neergezet. Gelukkig krijg ik ook steeds meer complimenten. Onze smaak komt steeds dichter bij elkaar.  

Nu wil Nikki met haar vriendinnen niet naar de binnenspeeltuin, bolwen of spelletjes doen. Maar mooie zeepkettingen maken. Dus zijn we druk bezig met het verzamelen van spullentjes. Eerst natuurlijk de zeepjes via MP.

Hartjes kleine en groot en roosjes. En wat ruiken ze lekker.

Na wat navraag bij een collega/vriendin die zelf zeep maakt kreeg ik van haar een hele tas vol met heerlijke en prachtige zeep.

Het lijken net heerlijke taarten. Je zou het bijna gaan opeten. En het ruikt zo lekker.

Ik vind het zo lief van haar. Ik heb gelijk een bestelling doorgegeven en ik heb daar ook al een plekje voor bedacht.

Morgen gaan we op zoek naar touw, lint, kraalen en ander leuks om volgende week mooi zeepkettingen van te maken. Ik ben benieuwd wat het kleine dametje allemaal uitzoekt.

Volgende week volgt het resultaat.